Wat willen we?

Het kind vaardigheden bijbrengen,

zodat het in staat is

zelf verantwoordelijkheid te nemen

voor zijn keuzen.

Als je een poosje over bovenstaande stelling nadenkt, kun je zeggen: Ja, dat wil iedereen, maar hoe doe je dat dan?

Waar beginnen we?

Om de een of andere reden jagen wij onze emotionele ontwikkeling niet zo intensief na als onze fysieke en intellectuele ontwikkeling. Dit is des te meer te betreuren omdat een volledige emotionele ontwikkeling de beste basis voor een volledige ontwikkeling van onze mogelijkheden vormt.

(De vijfde discipline - Peter M. Senge , blz. 140)

In bovenstaande uitspraak ligt het startpunt voor een goede ontwikkeling van kinderen. Eerst komt de emotionele ontwikkeling en daarna de ontwikkeling van de intelligentie. Op deze manier ontwikkelt het kind de vaardigheden die het in staat stelt eigen keuzen te maken. Opvoeden en leren komen hier samen. Beide dienen een centrale plaats in de school te krijgen. Het leven komt alleen tot zijn recht als hart, handen en hoofd in balans zijn. Wie zich alleen richt op de verstandelijke ontwikkeling komt vroeg of laat in de problemen. Het eerste: de emotionele ontwikkeling, is een voorwaarde om tot het tweede: de intellectuele ontwikkeling, te komen. Gelukkig gaat dit proces bij veel kinderen al goed. Zij groeien op in een veilige, geborgen omgeving. Een christelijke school kan echter nooit stellen dat zij met de emotionele ontwikkeling niet zoveel te maken wil hebben en alleen leer(kennis)instituut wil zijn. Als het niet goed gaat met een kind zullen wij als pcbo ‘Het Anker’ alles moeten doen, binnen onze mogelijkheden, om het welzijn van het kind te bevorderen. Dat is ook wat onze school tot een christelijke school maakt.